Πάουλ Τσέλαν

Του κανενός το ρόδο

Ένα Τίποτα
που ανθίζει, υπήρξαμε, είμαστε και
αυτό θα παραμείνουμε:
το Ρόδο του Ανύπαρκτου,
το Ρόδο του Κανενός.

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Άλλη εποχή


Σε αυτό το χειμωνιάτικο δωμάτιο
Αγαπηθήκαμε σφιχτά
Τα χρόνια, που πέρασαν
Πάλι γυρίζω στα χαμένα μονοπάτια
με το ξερό χορτάρι και τα δένδρα
Κι όταν νυχτώνει
Των αστεριών το φέγγος
υψώνει  θρήνο στον ουρανό
Επιζούν οι αναμνήσεις των πεθαμένων
αισθήματα ανήμπορα να γευτούν ξανά την αγάπη
Λίγες σταγόνες κόκκινου
πάνω στην άσπρη σκόνη.

Όμως δεν θλίβομαι τόσο πολύ
για την μεθυσμένη μας αγάπη
Όσο γιατί ξεμείναμε σε τούτο
το σκληρό τοπίο
χωρίς δάκρυα
Κι οι μνήμες ξεθωριάζουν πάνω στα
υγρά παράθυρα
με τα ερειπωμένα παντζούρια,
που γέρνουν στο φύσημα ενός αέρα
βορεινού και θυμωμένου
Τα δένδρα λυγίζουν
από το βάρος των σωμάτων
στους τελευταίους σπασμούς
μέσα στην σιωπή που απλώνεται
των αυτοχείρων.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ποιήματα Εκδόσεις "Κέραμος" Δεκέμβρης 1982

Ποιήματα Εκδόσεις "Κέραμος" Δεκέμβρης 1982
Κώστας Παπαποστόλου

Ο Μεγάλος Κύκλος Εκδόσεις "Γαβριηλίδης" 2005

Ο Μεγάλος Κύκλος Εκδόσεις "Γαβριηλίδης" 2005
Κώστας Παπαποστόλου