Πάουλ Τσέλαν

Του κανενός το ρόδο

Ένα Τίποτα
που ανθίζει, υπήρξαμε, είμαστε και
αυτό θα παραμείνουμε:
το Ρόδο του Ανύπαρκτου,
το Ρόδο του Κανενός.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Λίγο πριν

Δίπλα στις όχθες του ποταμού Αχέροντα,
Στα μαύρα και πικρά νερά,
Το σώμα του ακουμπούσε βαθιά
Στις ρίζες των βρύων.
Με τα σημάδια και την διαίσθηση
Έχτιζε διαδρομές,
Προσπαθούσε,
δεν μπορεί να πει κανείς,
Να ξεχάσει,
Πως ήταν θαμμένος από καιρό
Στη λάσπη,
Πηχτό στρώμα
Σχεδόν συμπαγές, ασφυκτικό,
Μόνο τα μαλλιά του εξείχαν
Σαν της μέδουσας,
Τα μάτια σφιχτά,
Κλειστά τα χέρια,
Τα χέρια σφιχτά,
Κλειστά τα μάτια,
Σαν σύννεφο περνούν
Εικόνες ζωντανού ονείρου,
αυτού που απέμεινε,
Άνοιγε μονοπάτια προς το μαντείο,
Ο απολογισμός των πεπραγμένων,
Κυρίως όμως αυτών που δεν έγιναν ποτέ.
Η ένωση με το παν δεν παρηγορεί,
Δεν μπορεί να έχει σώμα η απουσία,
Aυτοαναιρείται.
Λίγο – λίγο,
Μουδιάζουν οι μυστικές αισθήσεις που έμειναν
Να αγκαλιάζει,
Λικνίζεται σαν μέσα σε βάρκα,
Η κάθοδος,
Νιώθει ανάλαφρος, σαν να έφυγαν από πάνω του
Όλες οι εικόνες.
Το ταξίδι δεν του χάρισε την πληρότητα
Που γύρευε απελπισμένα,
Ο Άργος του γελούσε κατάμουτρα,
Σαρκαστικά,
Καθώς ανάλωνε την πνοή του στα ακύμαντα νερά
Ή στα αστέρια.

Αθήνα 25/01/2010

3 σχόλια:

  1. Προσπαθώ να γράψω...
    όχι ποίηση -αυτό είναι πολύ δύσκολο- αλλά στίχους...
    φράσεις και λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό σαν εικόνες και με κάνουν να νιώσω!
    Μα διαβάζοντας το ποιήμα αυτό κατάλαβα πως είμαι πολύ μακριά ακόμα!
    Αυτό είναι Ποίηση. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που το κάνει αλλα σίγουρα είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ για τα λόγια σου. Χρειάζεται να διαβάζει κανείς πολύ ποίηση και σχετικά λογοτεχνικά κείμενα (έτσι τουλάχιστον κάνω εγώ). Δεν χρειάζεται κάποια εξεζητημένη διαδικασία για να γράψεις ένα ποίημα ούτε και ζόρι, αφήνεις τα συναισθήματά σου ελεύθερα, τα αποτυπώνεις με λέξεις πάνω στο χαρτί και μετά πιό ήρεμα δουλεύεις το κείμενο για τυχόν γλωσσικές ή νοηματικές ατέλειες. Στην αρχή τα ποιήματα θα είναι πιο άτεχνα και απλά, σιγά σιγά όμως θα γίνονται πιό σύνθετα και πιό δυνατά. Άλλωστε περισσότερο γράφουμε γιατί έχουμε ανάγκη να εκφρασθούμε παρά για να "αναγνωρισθούμε" σαν καλοί ή κακοί. Δεν θα γίνουμε όλοι μεγάλοι ποιητές, τι να κάνουμε. Όμως μπορούμε, χωρίς να είμαστε επώνυμοι, να συγκινούμαστε γράφοντας. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φυσικά! Δεν πάω για τη δόξα...
    Όπως είπατε γράφουμε γιατί έχουμε ανάγκη να εκφραστούμε!
    Ακριβώς γι'αυτό γράφωκι εγώ!
    Θέλω να βγάλω όλα αυτά που νιώθω!
    Και μακάρι να κάνω να τα νιώσουν κι αυτοί που κατά τύχη με διαβάσουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ποιήματα Εκδόσεις "Κέραμος" Δεκέμβρης 1982

Ποιήματα Εκδόσεις "Κέραμος" Δεκέμβρης 1982
Κώστας Παπαποστόλου

Ο Μεγάλος Κύκλος Εκδόσεις "Γαβριηλίδης" 2005

Ο Μεγάλος Κύκλος Εκδόσεις "Γαβριηλίδης" 2005
Κώστας Παπαποστόλου